| تبليغات | X |
خشم فرا می گیردم
تا در بی شرفی جهان تقلیل یابم
ترس فرا می گیردم
تا در وهم زمان مچاله شوم
فقر فرا می گیردم
تا در رذالت مردمی ٬ سهیم گردم
تنهایی فرا می گیردم
تا آتش زنم بر سیگار عصر جمعه
سکوت فرا می گیردم
در هنگامه تلخ عظیمت نگاهت ٬ بی سخنی . . .
مرگ فرا می گیردم
تا بر جبر این بازی٬ ببازم
و عشق فرا می گیردم
تا خالی شوم از هر چه فرا می گیرد . . .